Άρθρο: Εντυπώσεις από την 22η Philoxenia

Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τις εντυπώσεις μου από την επίσκεψή μου στην έκθεση Philοxenia (την 22η στον θεσμό).
Ξεκίνησα λοιπόν την βόλτα μου από τα περίπτερα των διαφόρων πόλεων που μόνες ή υπό την αιγίδα των νομαρχιών ή περιφερειών που ανήκαν, παρουσίαζαν (διαφήμιζαν) τις ομορφιές των τόπων τους και ότι άλλο αφορούσε τον τοπικό πολιστισμό τους.
Είδα για παράδειγμα αφίσες από τα μικρότερα χωριά της Ελλάδας (από την Κρήτη και την Κάρπαθο έως τα χωριά της Ηπείρου) που τις έδιναν δωρεάν, παραδοσιακά προιόντα από όλες τις παραπάνω περιοχές που μοιράζονταν στους λίγους (!!!) επισκέπτες, ανθρώπους που τελικά με μεράκι γνώριζαν τον τόπο τους σε όλη την Ελλάδα και όχι μόνο.
Λυπήθηκα γιατί πουθενά δεν είδα αντίστοιχα ούτε μια φωτοφραφία από τον
τόπο μου, δεν δοκίμασα πουθενά αυγοτάραχο ή ένα προιόν της περιοχής
μου, δεν είδα καθόλου την πολιτιστική μου ταυτότητα (αθάνατο πανηγύρι)
να προκαλεί το ενδιαφέρον κανενός επισκέπτη, γιατί απλά δεν υπήρχε.

Να σε ενημερώσω λοιπόν φίλε/η madrugada ότι και τα δικά μου χρόνια μέχρι την εφηβεία τα ΄΄ξόδεψα΄΄ στο Αιτωλικό άρα γνωρίζω από κοντά αυτή την περιβόητη νοοτροπία του ΄΄κλειστού σπιτιού΄΄.Δεν ξέρω σε  ποιά παραδοσιακά γνωρίσματα αναφέρεσαι.Αυτό που γνωρίζω πολύ καλά είναι ότι  τα πιο όμορφα να έχεις στην κατοχή σου ,στο σπίτι σου ,θα έρθει η στιγμή που θα σαπίσουν εάν δεν ανοίξεις την πόρτα σου για να τα  δείξεις και σε άλλους.Και δυστυχώς εαν δεν τους καλέσεις για να τα δουν δεν πρόκειται να έρθουν από μόνοι τους. Όσο για την νοοτροπία που λες είναι μάλλον αυτή που ευθύνεται για το ότι ακόμα είμαστε ένα μικρό χωριό που όσο και να το παινεύουμε  όταν βρισκόμαστε μεταξύ μας δεν παύει να περνάει απαρατήρητο πέρα από τα στενά όριά του.