Άρθρο: Επίσκεψη στο Ιβάρι της ΘολήςΠρόσφατα επισκευτήκαμε τον φίλο Αντώνη στο ιβάρι. Αυτό κι αν ήταν γεγονός! Συνειδητοποιείτε σε τι περιβάλλον ζούμε στην ευρύτερη περιοχή του Αιτωλικού; Είναι εκπληκτικό, κάθε φορά, να ατενίζω τη λιμνοθάλασσα με όλα τα άγρια πουλιά και τα βουβάλια να βόσκουν συνυπάρχοντας σε αρμονία με τη γαλήνια φύση. Θα έπρεπε να επισκευτόμαστε την περιοχή αυτή συχνότερα, καθώς αλλάζει με τις εποχές. Το χειμώνα αμέτρητα πουλιά ξεκουράζονται από ταξίδι τους στο νότο και την άνοιξη τα βλέπουμε να φωλιάζουν για να μεγαλώσουν τα μικρά τους. Το πιο εντυπωσιακό είναι η παρθένα φύση, αν εξαιρεθούν οι καλοκαιρινές καλύβες στην παραλία του Λούρου. Από μια άλλη οπτική, κι αυτές ταιριάζουν στην περιοχή: ελευθερία για τα πτηνά και ελευθερία για τους ανθρώπους να κάνουν αυτό που τους αρέσει, μέσα στα πλαίσια όμως του σεβασμού προς τη φύση!
Η ματιά μου είχε χαθεί στο ιβάρι των 25.000 στρεμμάτων που φάντάζε ατελείωτο και γεμάτο από ψάρι, όταν ο Αντώνης ήρθε με δύο τεράστια κομμάτια, τα οποία έριξε κατευθείαν στα κάρβουνα για μας. Δεν έιχαμε καλά καλά έρθει και προσκληθήκαμε για φαγητό, καμιά δικαιολογία δεν έγινε δεκτή! Γευτήκαμε σπιτικό τσίπουρο, κι έπειτα δεν υπήρχε τρόπος να ακυρώσουμε το γεύμα. Ευτυχώς, γιατί να τρώς ψάρι κατευθείαν από τη λιμνοθάλασσα, μαγειρεμένο σε υπαίθρια φωτιά, είναι μια εμπειρία, που δεν θα ξεχαστεί για την υπόλοιπη ζωή μας. Δεν ήταν μόνο το ψάρι όμως, η φιλοξενία και η ζεστασιά των ανθρώπων ήταν αξέχαστη και επιπλέον μάθαμε πολλά από τη μυθολογία μέχρι τη σύγχρονη ιστορία του ιβαριού της Θολής. Ευχαριστούμε όλους τους φίλους από το ιβάρι και φυσικά τον Αντώνη τον Βλαχόπουλο, ένα πολύ ξεχωριστό άνθρωπο!
