Αγαπητέ Ζαφείρη: Όπως γνωρίζεις, το κακό ξεκίνησε με την επικεράμωση του τρούλλου ο οποίος υφίσταται το βάρος των 8 - 10 τόννων αυτή τη στιγμή. Πριν μερικά χρόνια, με τον συνάδελφό μας - Πολιτικό Μηχανικό -  Χρήστο Πετρόπουλο, νυν Αντινομάρχη, επισκεφθήκαμε το εν λόγω καμπαναριό και καταλήξαμε στο συμπέρασμα της αναστήλωσής του, γι' αυτό προλάβαμε να σταματήσουμε και την επικεράμωσή του. Είμαι σίγουρος ότι το θέμα θα πάει πολύ μακριά και θα βγάλει και πολλά άλλα "κρυφά" στην επιφάνεια, όπως η επένδυση με πέτρα, του Αγ. Νικολάου του Κούντρου, το νέο καμπαναριό του και άλλα πολλά. Εμείς αναμένουμε και ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ.

Upadate, πριν λίγο είδα το  δεξί καμπαναριό(όπως βλέπει κανείς τον Ταξιάρχη από εμπρός ) η οροφή του καμπαναριού (τρούλος?) έχει πέσει, σαν να χτυπήθηκε απο βόμβα. Ως εκεί έχουν προχωρήσει οι "εργασίες" η συνέχεια θα δείξει...

Και τελικά δεν έμεινε κρυφό, όπως ανέφερε ο Αποστόλης , και οι εργασίες σταμάτησαν αφού δεν ήταν σε καμιά περίπτωση νόμιμες, δεν είχαν χαρτιά όπως λέει ο Ζαφείρης. Η απορία μου  (και όχι μονό δική μου νομίζω) έχει όμως ως εξής..ποιος έδωσε την εντολή αρχικά να ξεκινήσει οι εργασίες και ποιές μερίδα πολιτών ήρθαν σε αντιπαράθεση ?? (οι συντηρητικού με τους εκσυγχρονιστές?? μερικά πράγματα δεν τα καταλαβαίνω..)   

Προς Εκκλησία της Ελλαδος
Τμημα ΕΚΥΟ
Γραφείο Ναοδομίας
Ιασίου 1 Κολωνάκι
Τ.κ. 11521
Τηλ γραμματείας 210 7272970-2



Κύριοι συνάδελφοι ονομάζομαι Ζαφείρης Καρβέλης και είμαι Αρχιτέκτων

Θα θελα να καταγγείλω ορισμένες επεμβάσεις που λαμβάνουν χώρα στην περιοχή μου, το Αιτωλικό Αιτ/καρνανίας μια πόλη-νησί με μακρόχρονη ιστορία, στην καρδιά της λιμνοθάλασσας.

Συγκεκριμένα εκτελούνται έργα που από καλή διάθεση αλλά παντελή άγνοια κατακερματίζουν την αρχιτεκτονική μας κληρονομιά, μειώνουν την εικόνα της εκκλησίας, θανατώνουν την μαρτυρία της ιστορικής και θρησκευτικής μας μνήμης.

Συγκεκριμένα:

Στο Άγιο Νικόλαο (Κούνδρο) ένα μικρό αλλά γραφικό εξωκλήσι (1850) έγινε ολοσχερής επένδυση με πλακίδια μαρμάρου στον υπάρχον πέτρινο τοίχο.

Στο ναό Πανμεγίστων Ταξιαρχών (1920) λίγο καιρό πριν, αντικαθιστάθηκε ο μολυβένιος τρούλος του με κεραμίδια.

Στον ίδιο ναό σήμερα καθαιρείται  το αριστερό καμπαναριό με σκοπό την ανέγερση καινούργιου. Η διαμάχη μεταξύ υπευθύνων και πολιτών είναι μεγάλη.

Τα παραπάνω εκτελούνται χωρίς τις προβλεπόμενες εγκρίσεις χωρίς άδειες κα την επίβλεψη μηχανικών.

Παρακαλώ όπως μεριμνήσετε για το θέμα και ενημερώστε με

Ζ.Κ.
Αρχιτέκτων Μsc
Αντιπρόεδρος αντιπροσωπίας ΤΕΕ Αιτ/νίας

(φωτογραφίες)

Εστάλει ταχυδρομικά 27/9/2007

παραθέτω σχετικό αρθρο που δημοσιεύτηκε στη εφ. "ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΑΙΤΩΛΙΚΟΥ"

Όποιος επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη… αυτοκαταστρέφεται

Η πρωτοβουλία για την «αναβάθμιση» των καμπαναριών του Ι.Ν. των Παμ. Ταξιαρχών είναι αποκλειστική ευθύνη του ιερέα του ναού.

 Νιώθω  ηθική ικανοποίηση όταν οι θέσεις και οι αγώνες μας, ως εφημερίδας,  πριν ο πετεινός λαλήσει τρις,  δικαιώνονται. Όμως έτσι χάνω την καθημερινή αίσθηση της ευτυχίας. Της ευτυχίας του απλού πολίτη που του προσφέρει η ποιότητα ζωής της πόλης του. Ποιότητα που εξαρτάται και  απαρτίζεται από την συντήρηση και την  σύνθεση πολλών και διαφορετικών επί μέρους πολιτιστικών στοιχείων.

Στοιχείων που επί πλέον, ως ευσυνείδητος πολίτης, υποχρεούμαι να εξασφαλίσω αναλλοίωτα και να τα παραδώσω ως ακριβή κληρονομιά στην επόμενη γενιά.   

Στο Αιτωλικό χρόνια τώρα μία κατάσταση κυριαρχεί:

ΛΑΘΗ που ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ!

Λάθη, αρκετές φορές,  με την σφραγίδα… ειδημόνων.

Λάθη που δικαιολογούνται  χαρακτηριζόμενα, σκόπιμα, σαν αθέλητα ή,  σαν η λύση του…. εφικτού!  Όμως  η δικαιολογία αυτή  ουδόλως αρκεί για να τα αποχαρακτηρίσει από τον πραγματικό χαρακτήρα τους ως  ΛΑΘΗ ΤΡΑΓΙΚΑ. ως λάθη ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΑ.

Το ένα λάθος πάνω στο άλλο,  το ένα λάθος ΙΔΙΟ ακριβώς με το άλλο.

Μια ματιά γύρω κι  αρκεί κανείς να το διαπιστώσει.  Όπως και μια ματιά μέσα του ο καθένας αρκεί για να διαπιστώσει τις τύψεις του που προέρχονται από την αδικαιολόγητη και απαράδεκτη αδράνειά του, που είναι – όχι σπάνια -  ριζωμένη στο φόβο ή, στο «ωχ αδελφέ  δε βαριέσαι;». 

Όμως, και πέρα απ’ όλα,  η πραγματικότητα είναι εδώ, σκληρή, ήρεμη και αμείλικτη να  στάζει τύψεις, να στάζει φαρμακερές εικόνες, να ραπίζει με κραυγές και να πιστοποιεί:   

 Όποιος  επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη αυτοκαταστρέφεται.

Κι ο τόπος, και η προοπτική του, και το μέλλον της επόμενης γενιάς καταστρέφεται, αυτή είναι η αλήθεια, και είναι καρφωμένη σε κάθε γωνιά της πόλης μας. 

Υπάρχουν μπροστά στα μάτια όλων  αποτελέσματα ατομικών… αποφάσεων και  πρωτοβουλιών που είχαν στόχο την πολιτιστική λαϊκή κληρονομιά μας, όπως είναι οι Ι. Ναοί και τα εξωκλήσια της πόλης του Αιτωλικού.

Αποφάσεις  που δεν συζητήθηκαν, που επιβλήθηκαν ως… θέσφατο!

Αποτέλεσμα η παραχάραξη της ιστορίας, η παραχάραξη της πολιτικής κληρονομιάς.

Η αγωνία για την τύχη των δύο καμπαναριών του  Ι. Ν. των Παμ. Ταξιαρχών είναι μεγάλη, η πρωτοβουλία για την «αναβάθμιση» των καμπαναριών είναι αποκλειστικά  του ιερέα του ναού. Μόνο φήμες υπάρχουν και μασημένα λόγια για το τι πρόκειται να γίνει, κι αν είναι από αυτά που λέγονται κάτι αληθινό, τότε το αποτέλεσμα θα είναι ένα ακόμα τραγικό λάθος.  Δεν υιοθετώ τίποτε.   Καθυστέρησα την έκδοση της εφημερίδας σε μια προσπάθεια να μάθω και να σας  πληροφορήσω ακριβώς και υπεύθυνα για το θέμα,  δεν έγινε κατορθωτό, μάλλον αυτό θα γίνει στο επόμενο φύλλο, ως τότε ελπίζω να μην είναι (για άλλη μια φορά) πολύ αργά                                                    Σ.Κ.