Δεν θα ήθελα να το σχολιάσω στα "γιοφύρια". Επισημαίνω όμως την προσφορά των φίλων απ' τα δυο χωριά, το Χρυσοβέργι και τον Άγιο Ηλία. Στο Αιτωλικό, την κατάσταση έσωσαν οι κυρίες του Λαογραφικού Μουσείου και κάποιες φίλες που είναι "μόνιμες" στην προσφορά. Πρέπει να ευαισθητοποιηθούν μερικοί, στο Αιτωλικό, και να αρχίσουν να προσφέρουν για τέτοιες συναντήσεις. Πάντως δεν ζητήσαμε από κανέναν τίποτε συγκεκριμένο. Κάποια στιγμή, κάποιοι θα νιώσουν τη διάθεση προσφοράς και, του χρόνου, ελπίζουμε να είναι περισσότερες οι προσφορές στου Μύρκα, για τα 26 χρόνια της εφημερίδας.
Υ.Γ. Δεν κάνουμε παράπονα. Απλά, προβληματιζόμαστε, αν τέτοιες συναντήσεις είναι απαραίτητο να γίνονται.

Δημήτρη, ήθελα να σου συμπληρώσω τη συνταγή, για τα "χέλια ανιθοκρέμμυδο". Η συνταγή ξεκινάει απ' τα φρέσκα, δηλαδή ζωντανά, χέλια. Ένα ταψί, ταβάς, με ελάχιστο λάδι. Τα χέλια, ξεκοιλιασμένα φυσικά και πλυμένα καλά, τοποθετούνται σε ομόκεντρους κύκλους, αφού πριν έχουν τεμαχιστεί σε μεζέδες, χωρίς να κοπούν μέχρι την κοιλιά. Ρίχνουμε αλάτι και πιπέρι, προσθέτουμε άνιθο και κρεμμύδι, ψιλοκομμένα, λίγο λάδι και λίγο νερό (σχεδόν μισό ποτήρι για ενάμισυ κιλό χέλια. Στο φούρνο, στους 150 βαθμούς, για 1 ώρα, και βλέπουμε. Λεμόνι κάθε φορά που θα τρώς το κομμάτι. ΚΑΛΗ ΟΡΕΞΗ.