Το παρακάτω ποίημα στάλθηκε από την συμπολίτισσα μας Δέσποινα.


Σ΄ αυτή την πόλη που γυρνάς και γερνάς

να μη φοβάσαι να μιλάς , να γελάς.

Σ΄ αυτή την πόλη σαν λιμνάζεις, θα πονάς

Τ΄ αστέρια κοίτα να μετράς, να σκορπάς

 Λάθη και έγνοιες που φυλάς.

 

 Δέξου στη μέρα τη βροχή τη δυνατή

Ξύπνα, με το χαλάζι τη βροντή την αστραπή

Σπάσε τον πάγο με φιλί με προσμονή

Δώσε στο γέρο υπομονή με θαλπωρή

Και στο παιδί μια προσευχή.

 

Κάνε παιχνίδι των ανθρώπων την οργή κι αν πληγωθείς

 να μη νοιαστείς. Σαν καλημέρα θ' ακουστείς

'Εβγα στο γκρίζο να χαθείς ν' ονειρευτείς,

δώσε το χέρι στην ομίχλη να πιαστείς,     

Τότε, θα μάθεις ότι. Ζεις !

 

Τις βροχερές μου καλημέρες σε όλους τους συμπατριώτες μου Αιτωλικιώτες ανά τη γη.       

Δέσποινα Σκόνδρα