etoliko.gr forum
Μάιος 23, 2012, 01:32:41 πμ *
Καλώς ορίσατε, Επισκέπτης. Παρακαλούμε συνδεθείτε ή εγγραφείτε.

Σύνδεση με όνομα, κωδικό και διάρκεια σύνδεσης
 
  Αρχική   Forum   Βοήθεια Παιχνίδια Αναζήτηση Σύνδεση Εγγραφή  
Σελίδες: [1]   Κάτω
  Εκτύπωση  
Αποστολέας Θέμα: ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΜΕ ΓΕΛΙΟ  (Αναγνώστηκε 6478 φορές)
0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.
XALARA
Full Member
***

Αξιολόγηση Μέλους: 2
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Άντρας
Μηνύματα: 33



« στις: Αύγουστος 08, 2006, 01:06:21 μμ »

ΣΕ ΕΠΟΧΕΣ ΠΟΥ ΛΕΙΠΕΙ ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΤΙ ΘΑ ΛΕΓΑΤΕ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΜΕ ΜΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΩΝ ΠΟΥ ΣΥΝΕΒΗΣΑΝ (ΧΩΡΙΣ ΦΥΣΙΚΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΟΝΟΜΑΤΑ)ΚΑΙ ΕΜΕΙΝΑΝ ΣΤΙΣ ΜΝΗΜΕΣ ΜΑΣ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΟΥ ΓΕΛΙΟΥ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΣΑΝ ??
ΑΠΟ ΟΤΙ ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΩ ΠΟΛΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ ΣΤΗΝ ΚΟΥΒΕΝΤΟΥΛΑ ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΧΟΥΝ ΝΑ ΠΟΥΝ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ!!!
Καταγράφηκε
BlekisK
Full Member
***

Αξιολόγηση Μέλους: 0
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 87


« Απάντηση #1 στις: Αύγουστος 08, 2006, 03:31:26 μμ »

Μου άρεσε η ιδέα' Να μιά πρώτη ιστορία...
Κυριακή Πάσχα απόγευμα πριν 25 χρόνια περίπου, που αλλού; στό Αιτωλικό.
Τα καφενεία και οι καφετέριες, όλα κλειστά. Μιά αυτοσχέδια παρέα φίλων και γνωστών διαφόρων ηλικίων (κυρίως νέοι- τότε), παραφουσκομένοι απ'το πασχαλινό αρνάκι (και όχι μόνο), κάναμε "πηγαδάκι" μπροστά στη κλειστή "Εξέδρα".
Καποια στιγμή ένας απ'την ομήγυρη παλιότερος που γνώριζε, μας επισημαίνει:
"Ωχ, ου Γιώργους έρχιτι μουρέ...Δεν υπάρχ πιρίπτουσ κάτ θα πιτάξ κι θα πιθάνουμι στα γέλια"
Είχαμε επομένως προετοιμασθεί γιά το γέλιο, που θα έπεφτε.
Ο καλοκάγαθος Γιώργος μάς πλησιάζει και μας ρωτάει:
"Εχω ένα πρόβλημα στου ψυγείο μ'. Μήπους είδατι του Πέτρου του Γιουργόπουλου, εκείνου του πιδάκι μουρέ, τον αναψυκτικό..."
Εννοούσε τον Πέτρο τον Γιωργόπουλο τον ψυκτικό.
Κοιταζόμασταν στα μάτια μεταξύ μας και είμασταν όλοι έτοιμοι να εκραγούμε. Με δυσκολία περιμέναμε τον Γιώργο να απομακρυνθεί.
Σαν καταιγίδα ξέσπασε το γέλιο. Αλλοι είχαν σκύψει στα πόδια τους και κρατούσαν τις κοιλιές τους και άλλοι κυλιόντανε στον κεντρικό   δρόμο πεθαμένοι από τα γέλια.
Θα το θυμάμαι πάντα όσο ζώ αυτό το πασχαλιάτικο απόγευμα.       
« Τελευταία τροποποίηση: Αύγουστος 23, 2006, 12:06:53 μμ από BlekisK » Καταγράφηκε
XALARA
Full Member
***

Αξιολόγηση Μέλους: 2
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Άντρας
Μηνύματα: 33



« Απάντηση #2 στις: Αύγουστος 09, 2006, 02:55:05 μμ »

Αύγουστος  του 2001 νομίζω,μεσημεράκι και σε μια ΄πάγκα΄του κεντρικού σταματά αυτοκίνητο με οικογένεια που προφανώς γυρίζει στην Αθήνα από διακοπές και θέλει να αγοράσει ψάρια.
Κατεβαίνουν οι σύζυγοι και ο άνδρας ρωτά τον ΄παγκαδόρο΄:
-Καλημέρα!Τσιπούρες θέλω,έχετε??
-Τσ καλίτερις στ΄Αντλικό!!
-Κανένα λαβράκι???
-Δι θα βρις καλίτερα στου νομό ούλο!!!
 -Αυγοτάραχα??
-Να γλιφς τα δάχτυλά΄ς !!
Ρωτά η σύζυγος:
 Βε Σέ (w.c.) μήπως έχετε?
 Απαντάει ο μπάρμπα..............
 Πιδάκι μ΄, τέτοιου πράμα δεν έχου.Αλλά ούτι στου Μισολλόγ ούτι στ΄Αγρίνιου θα βρις.Μόνο στ΄Πάτρα μπουρεί που΄χ μεγάλα καίκια!!!!
Καταγράφηκε
Τάσος Παρασκευάς
Global Moderator
****

Αξιολόγηση Μέλους: 5
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Άντρας
Μηνύματα: 271



« Απάντηση #3 στις: Αύγουστος 10, 2006, 08:22:11 πμ »

Ξημερώματα Αγια 'γάθης, 23 προς 24 γύρω στις 9 το πρωί και μια απο τις "παλιοπαρεές"  πίνει τον καφέ της στην Εξέδρα, πρίν πάει επιτέλους για ύπνο. Η βραδία μεγάλη και και απο διάρκεια και απο ποτό οπότε είναι όλα τα μελη της παρέας μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Ανάμεσα στις ιστορίες της βραδιας που πέρασε και των συνεχιζομένων πειραγμάτων (μερικά ατομα που την βρίσκουν τετοια όρεξη ...βασίλη για σένα το λέω!!) ξάφνου ακούγεται ενα μηχανάκι να ξεψυχάει και να σβήνει ακριβώς στο περιπτερο της εισόδου της εξέδρας. Ο οδηγός τα έχει τσούξει εμφανέστατα  αφου τρικλίζει. Σταματάει και κατεβαίνει απο το μηχάνακι, λέει κατι δικά του σε δικιά του γλώσσα και αποφασίζει να ερθει προς το μέρος μας αφήνοντας το παπάκι ξάπλα αφου εχει ξεχάσει να βάλει το stand και κάνει την κορυφαία ερώτηση : Ρε παιδια, μήπως σας βρίσκεται κανα...... μπουζόκλειδο Huh Huh Huh και αφού κάνουμε όλοι οτι ψάχνουμε τις τσέπες μας ακούγεται απάντηση: για κλείδι 10-12 μαστορα κατι γίνεται, για μπουζόκλειδο μπαααα
Καταγράφηκε
XALARA
Full Member
***

Αξιολόγηση Μέλους: 2
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Άντρας
Μηνύματα: 33



« Απάντηση #4 στις: Αύγουστος 10, 2006, 08:41:23 πμ »

Μεγάλη Εβδομάδα στο Αιτωλικό και στις γειτονιές του κόσμος κάνει ετοιμασίες για την Ανάσταση.
Ταυτόχρονα και παραδοσιακά σφάζουνε και τα προβατάκια στις αυλές.
Σε μια από αυτές την κρίσιμη στιγμή του θανάτου του ζωντανού περνάνε βόλτα κάποιοι επισκέπτες από Αθήνα.
Βλέποντας τον κυρ...............να σφάζει το πρόβατο ρωτάει΄΄ πολιτισμένη΄΄ κυρία:
  -Καλά έτσι το σφάζετε το άμοιρο το ζώο??
  -Δηλαδή πως να του σφάξου??
  -Μα να του κάνετε κάτι να μην πονάει.Μια αναισθησία δεν μπορείτε??
  -Μαντάμ σι ενημερώνου ότι αυτό που βλέπεις είνι αρνί δεν είνι λιουντάρ!!!!!
Καταγράφηκε
Αποστόλης
Hero Member
*****

Αξιολόγηση Μέλους: 3
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 277


« Απάντηση #5 στις: Αύγουστος 10, 2006, 09:05:48 πμ »

Για παράδειγμα, θα έλεγα, η περίπτωση του Δημήτρη Θεοδοσίου, στον τομέα του - το ποδόσφαιρο - είναι ξεχωριστή. Προσφέρει, σέβεται και δημιουργεί. Έτσι πρέπει να είναι το Αιτωλικό. Να υπάρχουν τουλάχιστον πέντε σημαντικά άτομα στον κάθε τομέα, ώστε να μην κολλάμε στις ευκαιριακές περιπτώσεις του Καλοκαιριού. Ύπάρχουν, αυτή τη στιγμή, συμπολίτες μας που ασχολούνται με τον πολιτισμό (ζωγραφική, θέατρο, μουσική και πολλά άλλα), την ανάπτυξη, το εμπόριο και την πολιτική ακόμα. Όλοι αυτοί πρέπει να συνευρεθούν και να δημιουργήσουν πυρήνα προστασίας και δημιουργίας. Βέβαια, το προβλήματα που αναφέρει ο φίλος (Blekis) είναι γνωστά και πάντα υπαρκτά, αλλά ο στόχος πρέπει να ξεκινήσει από τους πολίτες πρώτα και μετά οι Δήμαρχοι να συμπληρώσουν ...οικονομικά. Εμείς, εδώ, πιστεύω ότι ένα ελάχιστο, σαν ιδέα και συμμετοχή, το έχουμε. Δεν πάει χαμένος ο χρόνος μας στο ETOLIKO.gr.
Καταγράφηκε
BlekisK
Full Member
***

Αξιολόγηση Μέλους: 0
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 87


« Απάντηση #6 στις: Αύγουστος 10, 2006, 10:37:38 πμ »

Φρέσκο, το άκουσε πριν ένα μήνα η σύζυγός μου σε γυναικείο επαγγελματικό χώρο του Αιτωλικού και σας το μεταφέρω:
Συζητάνε δύο ζωντοχήρες γιά το πρόβλημά τους και η μία γιά να παρηγορήσει την άλλη της λέει:
"Μη στεναχωριέσε μαρί...ειμείς δε θα μείνουμι χήρες...δεν θα φορέσουμι πουτέ μαύρα..."
Καταγράφηκε
XALARA
Full Member
***

Αξιολόγηση Μέλους: 2
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Άντρας
Μηνύματα: 33



« Απάντηση #7 στις: Αύγουστος 16, 2006, 02:37:35 μμ »

Κάτι επίκαιρο λόγω πανηγυριού:
 Πριν αρκετά χρόνια ,απόγευμα και στο Δημαρχείο Αιτωλικού γίνεται ανοιχτή συζήτηση με συμμετοχή δημοτών για το θέμα της πεζοδρόμησης και μονοδρόμησης του ΄΄κεντρικού΄΄ δρόμου.Η συζήτηση έχει ανάψει για τα καλά, κάποιοι επιχειρηματίες αντιδρούν για την πεζοδρόμηση φοβούμενοι ότι θα χάσουν έσοδα οπότε καταλήγουν όλοι στο θέμα μόνο της μονοδρόμησης ώστε να μειωθεί και το μποτιλιάρισμα.Επιφανής δημότης πετάγεται έξαλλος και ρωτά το πάνελ:
 -Καλά να γίν΄μονόδρομος.Τι κατεύθυνσ θα έχι όμους΄???
 -Ρε .....θα έχει κατεύθυνσ απου δυτική γέφυρα  προς ανατουλική.
 -Τι λέτε ρε τρελλαθήκατε??Αν είνι μονόδρομος έτσ πως θα μπούνε οι αρματωμέν τσ Αγιαγάθς στ πλατεία HuhHuh?
Καταγράφηκε
BlekisK
Full Member
***

Αξιολόγηση Μέλους: 0
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 87


« Απάντηση #8 στις: Αύγουστος 31, 2006, 01:59:08 μμ »

Το διάβασα και σας το μεταφέρω από το τελευταίο φύλλο της εφημερίδας "Τα Γιοφύρια", όπως το θυμάμαι (Αποστόλη, μου δίνεις την άδεια, έτσι;):
Μπαίνει κάποιος σε ουζερί του Αιτωλικού (ένα απ' τα πολλά) και ζητάει να μάθει τον αριθμό τηλεφώνου γνωστού του.
Ενας απ' τους θαμώνες προθυμοποιείται να τον διευκολύνει, οπότε παίρνει τηλέφωνο στο ζητούμενο πρόσωπο και ακούγεται να του λέει:
"Τι τηλέφουνου έχς; κάποιους γνουστός σ' το ζητάει..."
Καταγράφηκε
XALARA
Full Member
***

Αξιολόγηση Μέλους: 2
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Άντρας
Μηνύματα: 33



« Απάντηση #9 στις: Σεπτέμβριος 07, 2006, 12:59:13 μμ »


 Σε κεντρικό και παλαιό καφενείο αρχές του χειμώνα και στα τραπέζια υπάρχουν αρκετές εφημερίδες προς τέρψη και δωρεάν ενημέρωση των θαμώνων.Ένας από αυτούς έχει την συνήθεια να παίρνει την εφημερίδα πηγαίνοντας  στην τουαλέτα οπότε υπάρχει ''κενό ενημέρωσης'' για σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα.
  Τακτικός 'πελάτης' του καφενείου χτυπά την πόρτα της τουλέτας:
   -Ποιός είνι μωρέ ??(θυμωμένη απάντηση)
   -Κουμπάρε συγνώμη!Μπορώ μήπως να πάρω τα αθλητικά για λίγο?Huh
Καταγράφηκε
BlekisK
Full Member
***

Αξιολόγηση Μέλους: 0
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 87


« Απάντηση #10 στις: Σεπτέμβριος 08, 2006, 12:27:01 μμ »

Η βάβα μου και η αγαπημένη της φίλη γειτόνισσα θειά-Βέφα, τα καλοκαιρινά δειλινά μέχρι και στις 12 - 12.30 τη νύχτα, συνήθιζαν να κάθονται έξω από το σπίτι μας στό πεζοδρόμιο και γιά να δροσίζονται και γιά να περνάει η ώρα τους ευχάριστα ...κάνοντας τον γνωστό ...κοινωνικό σχολιασμό...παλιό καλό συνήθειο του Αιτωλικού...
Αυτό γίνονταν μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του ’60... αδιαλείπτως κάθε καλοκαίρι.
Οποια και όποιος έπεφτε στο οπτικό τους πεδίο, τον συνόδευαν μέχρι να χαθεί από τα μάτια τους (ακόμα και τώρα γίνεται αυτό...ξέρετε εσείς ...), με τα σχετικά ψιθυριστά  σχόλια...
Εκείνο το βράδυ όμως βρήκαν πραγματικά ...το δάσκαλό τους...
Επέστρεφε απ’ την πλατεία στο σπίτι του γιά ύπνο -η ώρα ήταν περασμένες 12- γνωστός αιτωλικιώτης δάσκαλος, νέος τότε.
Φαίνεται ότι τις προηγούμενες μέρες είχε αντιληφθεί τα σχετικά σχόλια των γιαγιάδων και τους τη φύλαγε...
Οπως περνούσε από μπροστά τους, κάποια απ’ τις γιαγιές, έκανε το λάθος να τον ρωτήσει:
«Μαρέ παιδί, τι ώρα είνι;» και η απάντηση ήρθε απρόσμενη:
«Ωρα γιά να μπείτε μέσα...»
Οι γιαγιές γιά αρκετές μέρες... «το φύσαγαν και δεν κρύωνε»...η παρατήρηση με τον τρόπο που έγινε, τους είχε κοστίσει...
Τις άκουσα πολλές φορές να λένε η μιά στην άλλη:
«Ακούς μαρί, να μας πει το παιδαρέλ, ...ώρα να μπούμι μέσα;...»
     
« Τελευταία τροποποίηση: Σεπτέμβριος 11, 2006, 09:36:05 πμ από BlekisK » Καταγράφηκε
XALARA
Full Member
***

Αξιολόγηση Μέλους: 2
Αποσυνδεδεμένος Αποσυνδεδεμένος

Φύλο: Άντρας
Μηνύματα: 33



« Απάντηση #11 στις: Οκτώβριος 10, 2006, 03:46:54 μμ »



  Πριν αρκετά χρόνια ατο λύκειο,μια συνηθισμένη παρέα ,εγκαλείται στο συνηθισμένο μέρος, στο γραφείο του λυκειάρχη(καλή του ώρα ελπίζω να ζεί ο άνθρωπος). Αυτός βλοσυρός και αγέλαστος αγνοεί παντελώς την παρέα που βρίσκεται στο γραφείο του και είναι προσηλωμένος κοιτώντας έξω προς το άγαλμα(του φιλέλληνα Άστιγξ).
 Η παρέα σε αμηχανία ξεροβήχει κάνοντας θόρυβο μπας και ''προσγειωθεί'' ο λυκειάρχης ,ενώ ταυτόχρονα κοιτώντας προς την ίδια κατεύθυνση βλέπει έναν άλλο μαθητή ο οποίος ΄΄ξελαφρώνει'' μπροστά στο άγαλμα.
 Τότε ο λυκειάρχης έξαλλος σηκώνεται και απαγγέλλει προς το άγαλμα(κατά παράφραση του γνωστού ποιητή):
 - Πως μας θωρείς ακίνητος ?
 που τρέχει ο λογισμός σου ?
 δεν βλέπεις τον αληταρά που κατουράει μπρός σου???
 (άλλες εποχές που το χιούμορ περιείχε την ποίηση)
Καταγράφηκε
Σελίδες: [1]   Πάνω
  Εκτύπωση  
 
Μεταπήδηση σε:  

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.4 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC
Joomla Bridge by JoomlaHacks.com
Έγκυρη XHTML 1.0! Έγκυρα CSS!
Δημιουργία σελίδας σε 0.049 δευτερόλεπτα. 23 ερωτήματα.