 Γνωμοδότηση για τις στρατηγικές μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων (Σ.Μ.Π.Ε.) επιχειρησιακών προγραμμάτων
Ο ρόλος μας στο Περιφερειακό Συμβούλιο δεν είναι να δημιουργούμε
ζητήματα και αναστολές, στην προσπάθεια όλων των δυνάμεων της
Περιφέρειας, για τη συγκρότηση των καλύτερων δυνατών προτάσεων.
Προτάσεων, διεκδικήσεων και απαιτήσεων απέναντι στην κεντρική εξουσία,
ώστε να δώσουμε λύσεις στα χρονίζοντα προβλήματα που απασχολούν αυτή
την Περιφέρεια, που εμφανίζει χαρακτηριστική υστέρηση.
Στην προηγούμενη συνεδρίαση προβάλαμε συγκεκριμένες ενστάσεις για τον
τρόπο με τον οποίο γίνεται η διαδικασία. Δεν προηγήθηκαν διαβουλεύσεις,
οι οποίες έπρεπε να υπάρξουν. Ανατέθηκαν μελέτες εν κρυπτώ σε γραφεία,
τα οποία άλλοι επέλεξαν, που δεν συνεργάστηκαν με τους τοπικούς φορείς
και του εκπροσώπους του λαού της περιοχής.
{mos_smf_discuss:Τα... εν δήμω}
Κατατέθηκαν κάποια σχέδια με κριτήρια τεχνοκρατικά. Ας το σεβαστώ αυτό και ας μην κάνω καμία περαιτέρω παρατήρηση, το ζήτημα παραμένει. Αγνοήθηκαν οι τοπικές αρχές και σε τοπικό και σε νομαρχιακό επίπεδο. Υπήρξε όμως ένα αποτέλεσμα, αυτό που κατατέθηκε ως πρόταση. Ερχόμαστε λοιπόν να πούμε την άποψή μας, προκειμένου να πάρουμε και την απόφαση για τις μελέτες των Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων. Θέλω να επαναλάβω κάτι που αποτελεί απόφαση-δέσμευση του Περιφερειακού μας Συμβουλίου κατά το παρελθόν για ένα θέμα το οποίο στιγματίζει την πολιτική ζωή της σύγχρονής Ελλάδας. Είναι η επιχειρούμενη με πολλούς και διαφόρους τρόπους εκτροπή του ποταμού Αχελώου. Η μελέτη θεωρεί δεδομένη την εκτροπή. Αυτό είναι απαράδεκτο. Η Ελληνική πολιτεία στο σύνολό της, γι’ αυτό το θέμα δεν έχε αποφανθεί. Το έργο είναι μετέωρο. Το Συμβούλιο της Επικρατείας, το ανώτατο, κυρίαρχο θεσμικό όργανο ελέγχου των πράξεων και των αποφάσεων της διοίκησης, έχει ακυρώσει το έργο αυτό πέντε φορές. Δεν μπορεί λοιπόν κανένας -ούτε με την πραξικοματική διαδικασία, που ακολουθήθηκε στην Βουλή των Ελλήνων να ψηφισθεί δηλαδή τροπολογία νομιμοποίησης συγκεκριμένης δημοπρασίας, για το φράγμα της Συκιάς- πριν οριστικά αποφασίσουν τα από το νόμο και το σύνταγμα όργανα της πολιτείας και εν προκειμένω το Ανώτατο Δικαστήριο, να θεωρεί δεδομένη την εκτροπή. Εμείς λοιπόν ζητάμε να απαλειφθεί εντελώς ο όρος «ο Αχελώος εκτρέπεται» και επιμένουμε ότι θα πρέπει να αναφέρουμε στην απόφαση του Περιφερειακού Συμβουλίου, ότι είναι αδιανόητη η επιχειρούμενη εκτροπή του Αχελώου προς την Θεσσαλία ή οπουδήποτε αλλού, για λόγους περιβαλλοντικούς, οικονομικούς, αναπτυξιακούς, για λόγους ισορροπίας της ανάπτυξης και για λόγους πολιτικής ηθικής και δεοντολογίας.
Είναι αδιανόητο να μιλάμε για εκτροπή του Αχελώου την στιγμή κατά την οποία το έργο αυτό καλείται να το πληρώσει εξ ολοκλήρου ο ελληνικός λαός. Είναι απίστευτα τα χρήματα που θα ξοδευτούν από τον κρατικό προϋπολογισμό και πραγματικά το τελικό κόστος δεν το ξέρει κανένας.
Σε ότι έχει λοιπόν κάνει με τον Αχελώο και την μελετώμενη και επιδιωκόμενη εκτροπή από το μπλόκ των τριών μεγαλύτερων κομμάτων στην Βουλή των Ελλήνων, της κυβέρνησης, του ΠΑΣΟΚ και του ΚΚΕ, θα πρέπει το Περιφερειακό μας Συμβούλιο να επαναδιατυπώσει και να γραφούν στην απόφασή του οι δυο προηγούμενες αποφάσεις, αντίθετες στην εκτροπή. Και οποιαδήποτε περιβαλλοντική μελέτη που δεν έχει αναφορά στην καταστροφή, που προκύπτει από την εκτροπή του Αχελώου, εμείς δεν μπορούμε να τη δεχτούμε.
Αγνοήθηκαν οι φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης οι άλλοι εκπρόσωποι του λάου της Αιτωλ/νίας. Επιμελητήρια, παραγωγικές τάξεις κλπ στην κατάρτιση του Εθνικού Στρατηγικού Σχεδίου Αναφοράς και αυτό είναι ένα δεδομένο. Εκείνο που ζητάμε είναι να κληθούν στην υλοποίηση του προγράμματος οι τοπικές αρχές, η τοπική και η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση. Αυτό θα πρέπει να ξεκαθαρίσει. Το Περιφερειακό Συμβούλιο δεν μπορεί να είναι το κερασάκι στην τούρτα του οποιουδήποτε σχεδιασμού της οποιαδήποτε κυβέρνησης. Είναι θεσμός, πολιτικό όργανο του οποίου οι αποφάσεις έχουν συγκεκριμένη αξία, για αυτό και λαμβάνονται. Αλλιώς να το καταργήσουμε εντελώς.
Πρέπει με τη συμμετοχή όλων μας, να μην επιτρέψουμε άλλες εκτροπές σε σχέση με την δημοκρατική διαδικασία, την διαδικασία της διαφάνειας, της αντικειμενικότητας, της συνοχής των οργάνων και των καλών πολιτικών αποφάσεων που αυτές καθορίζουν το μέλλον στην περιοχή ετούτη και σε κάθε περιοχή. Οι τοπικές αρχές δεν θα πρέπει να αγνοηθούν σε καμία των περιπτώσεων ή να έχουν υποβαθμισμένο ρόλο στην υλοποίηση του Ε.Σ.Π.Α. (Δ΄ ΚΠΣ) και αυτό πρέπει να παρθεί ως απόφαση και να το ξεκαθαρίσουμε. Είναι τεράστιο πολιτικό ζήτημα. Δεν νομίζω ότι αποτελεί δικαιολογία αυτό που ειπώθηκε στην προηγούμενη συνεδρίαση εδώ, παρουσία όλων, ότι «αυτή είναι η εντολή της Λισαβόνας». Ποια είναι η εντολή της Λισαβόνας δηλαδή; Να επιτείνουμε περισσότερο την γραφειοκρατία και την αναποτελεσματικότητα των Βρυξελών; Να την μεγιστοποιήσουμε στο έπακρο στην Ελλάδα και να φτάσουμε στο σημείο να ακυρώσουμε εντελώς την πολιτική εκπροσώπηση, τις τοπικές αρχές στην υλοποίηση προγραμμάτων που αφορούν εμάς, που αφορούν τις τοπικές κοινωνίες τις οποίες εμείς εκπροσωπούμε; Όσο άριστη κι να είναι η κυβέρνηση, όσο άριστοι κι να είναι οι οποιοιδήποτε τεχνοκράτες, ο ρόλος που έχουν στην δημοκρατία τα όργανα που βουλεύονται και παίρνουν αποφάσεις είναι αναντικατάστατος και αυτό θα πρέπει να γίνει σαφές ξεκάθαρο και κατανοητό από όλους και κυρίως από αυτούς που επιχειρούν να παρακάμψουν τις τοπικές αρχές και στο θέμα της λήψης των αποφάσεων και στο θέμα της υλοποίησης του συγκεκριμένου προγράμματος. Πρέπει αυτά να είναι κυρίαρχα της οποιασδήποτε απόφασής μας για παραπέρα ενέργειες και δράσεις.
Εγώ θα ψηφίσω την πρόταση με αυτές τις συγκεκριμένες βελτιώσεις που πρέπει να υπάρξουν. Δεν μπορεί να είναι αλλιώς. Τα λέω αυτά γιατί στις αποφάσεις μας και στη λειτουργία μας, θα πρέπει να έχουμε συνέπεια και συνέχεια και ότι είπα και ότι ανέφερα έχουν βάση σε προηγούμενες αποφάσεις, συγκεκριμένες και πάρα πολύ σημαντικές.
Δεν θα χρειάζονταν κανένας μελετητής και καμία περιβαλλοντική μελέτη ή χωροταξικό για τον τουρισμό όπως αυτό διατυπώθηκε τελικά, αν το Περιφερειακό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, είχε γίνει νόμος του κράτους. Είναι μια δουλειά που διήρκησε τρία ολόκληρα χρόνια, κράτησε σε εγρήγορση πολιτική, επιστημονική, κοινωνική διεργασία. Κατατέθηκαν απόψεις, αποφάσεις συλλογικών οργάνων, διαδικασιών που κράτησαν επί μακρών υπήρξε επιστημονική τεκμηρίωση, υπήρξε ανάλυση, υπήρξε πραγματικά μια μοναδική δουλειά. Δεν είμαστε διατεθειμένοι να το αγνοήσουμε. Καμία πορεία προς το Δ΄ ΚΠΣ, σε ότι τουλάχιστον αφορά εμένα και φαντάζομαι όλους μας στο Περιφερειακό Συμβούλιο, δεν μπορεί να είναι έξω και πέρα από τις διαδικασίες του Περιφερειακού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης, η οποία είναι και απόφαση κυβέρνησης, του κράτους -δεν είναι μεν νόμος, είναι υπουργική απόφαση- η υπ’ αριθ.25297/25-06-2003. Έχουμε υποχρέωση να υπερασπιστούμε και την δουλειά μας και τις αρχές μας και την ορθολογική πορεία προς τα μπρος της Περιφέρειας. Δεν ανακαλύπτουμε την Αμερική, όπως κάποιοι επιχειρούν να την ανακαλύψουν. Η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδος, οι νομοί, οι κοινωνίες έχουν μια ιστορία, ένα παρελθόν, έχουν εγγράψει τα ελλείμματα τους, τις αδυναμίες τους, τα προβλήματά τους, την οικονομική και κοινωνική τους υστέρηση και βεβαίως έχουν βάλει συγκεκριμένους στόχους και έχουν αποφασίσει για αυτό. Κανένα μελετητικό γραφείο λοιπόν και καμία αρχή και εξουσία συγκυριακά δεν μπορεί να ακυρώσει όλο το σχεδιασμό που έχει παρελθόν, συνέχεια και πρέπει να έχει και συνέπεια από τον καθένα μας.
Ειδικό χωροταξικό πλαίσιο για τον τουρισμό
Το σχέδιο το οποίο μας παρουσιάστηκε είναι προς την σωστή κατεύθυνση. Νομίζω ότι στη χώρα θα πρέπει να προχωρήσουμε στην εκπόνηση Λευκής Βίβλου για τον τουρισμό.
Είναι απολύτως απαραίτητο και αναγκαίο και ας αντιγράψουμε σε κάποια σημεία και τη Λευκή Βίβλο που ισχύει για τον τουρισμό στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι ένα θέμα που κανένας δεν το αγγίζει, γιατί αυτά τα ζητήματα εμπεριέχουν συγκρούσεις τεράστιων συμφερόντων και νομίζω ότι εδώ πρέπει πραγματικά να αναληφθούν πρωτοβουλίες και επαναλαμβάνω το χωροταξικό που κατατέθηκε και αναλύθηκε είναι προς την σωστή κατεύθυνση και σε ότι έχει να κάνει με την περιοχή μας.
Αυτά όλα θα μείνουν γράμμα κενό, αν δεν προχωρήσουμε στην πολεοδομική ανασυγκρότηση και ιδιαίτερα κάθε νομού ξεχωριστά.
Πρέπει να εκμεταλλευτούμε τώρα και στο Δ΄ ΚΠΣ παρουσιάζεται κατά τη γνώμη μου η τελευταία ευκαιρία να έχουμε γενικά πολεοδομικά σχέδια και ΣΧΟΑΠ, να δεσμευτούνε χρήματα και πόροι να γίνουν σωστές μελέτες να ξέρουμε ποιες είναι οι χρήσεις γης, σε κάθε πόλη, σε κάθε Νομό, σε κάθε περιοχή.
Να αποκτήσουμε επιτέλους οργάνωση. Όλα τα άλλα θα είναι κουβέντες που θα επαναλαμβάνουμε κατά καιρούς αν δεν προχωρήσουμε στην πολεοδομική ανασυγκρότηση αυτής της χώρας με ευθύνες για κάθε περιοχή ξεχωριστά που πρέπει να αναληφθούν από τους δήμους πλέον. Δεν είμαστε στην κατάσταση του 1983 με το Νόμο 1337. Μπορεί οι δήμοι να αναλάβουν πρωτοβουλίες με τις Νομαρχίες και με την Περιφέρεια και να κλείνει εκεί το θέμα και να έχει ελεγκτικό μηχανισμό το ΥΠΕΧΩΔΕ και μόνο. Τίποτε άλλο. Κατεύθυνση να δίνει, πολιτική.
Αυτή είναι η λύση κατά τη γνώμη μου. Χρόνια πολλά θα λέμε τα ίδια πράγματα και θα είμαστε το πιο καθυστερημένο στην Ευρώπη κράτος σε ζητήματα που η Ευρώπη έχει λύσει εδώ και 200 χρόνια.
Εκεί λοιπόν θα καθοριστεί και η παραθεριστική κατοικία, οι αστικές περιοχές, οι προστατευμένες περιοχές. Χρειαζόμαστε Σχέδια Χωροταξικής Οργάνωσης μικρών περιοχών και νομίζω ότι βασική παράμετρος του υπό κατάρτιση προγράμματος της περιφέρειας μας θα είναι ακριβώς η πολεοδομική ανασυγκρότηση. Πρέπει να επιμείνουμε σε αυτό και πρέπει να ευαισθητοποιήσουμε και τους παραπάνω από μας.
Σε ότι αφορά την Αιτωλοακαρνανία είναι στη διάθεση του καθενός μια σημαντική δουλειά που έχουμε κάνει και έτυχε της διαβούλευσης του Νομαρχιακού Συμβουλίου και σήμερα την καταθέτουμε.
Αεροδρόμια στην περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας
Η Δυτική Ελλάδα έχει επτά αεροδρόμια, μπορεί να μην τα ξέρουν όλοι αλλά είναι τέσσερα στρατιωτικά (Άκτιο, Αγρίνιο, Άραξος, Ανδραβίδα) αν προσθέσουμε σε αυτά το παλιό πολιτικό αεροδρόμιο του Αγρινίου, το αεροδρόμιο που κατασκεύασε ο Δήμος Μεσολογγίου στο Μεσολόγγι και το αεροδρόμιο στο Επιτάλιο Ηλείας έχουμε επτά τον αριθμό, κανένα από αυτά δεν αποδίδει. Είναι τεράστια περιουσία του ελληνικού λαού και του λαού της περιφέρειας μας και δεν αποδίδει κανένα. Οι τέσσερις στρατιωτικές βάσεις σε μια περιφέρεια είναι πάρα πολλές, δεν είμαστε ούτε στην εποχή του ψυχρού πολέμου, ούτε απειλούμαστε από την Ιταλία και τους βόρειους γείτονες. Θα πρέπει πραγματικά το Υπ. Εθνικής Άμυνας να κάνει έναν επανασχεδιασμό αξιοποίησης των συγκεκριμένων τεσσάρων στρατιωτικών βάσεων στην περιοχή. Η πρόταση σε σχέση με τα δυο αεροδρόμια της Αιτωλοακαρνανίας είναι σαφής και συγκεκριμένη. Το αεροδρόμιο του Ακτίου είναι ένα από τα μεγαλύτερα διεθνή αεροδρόμια της χώρας, πρέπει να ενισχυθεί περαιτέρω και είναι ένα αεροδρόμιο με τα έργα που έγιναν την τελευταία πενταετία άρτιο από πολλές πλευρές για να ικανοποιήσει διεθνής αερομεταφορές και τις ικανοποιεί βεβαίως το αεροδρόμιο αυτό, που είναι και της Περιφέρειας της Ηπείρου και της Αιτωλοακαρνανίας και των Ιονίων Νήσων. Θα πρέπει να ενισχυθεί και ιδιαίτερα να λυθεί το πρόβλημα των προσβάσεων του. Είναι το μεγάλο ζήτημα που θέτω κάθε φορά σε σχέση με το ημιτελές έργο του Δυτικού Άξονα, να συνδεθεί ο Δυτικός Άξονας από την Αμφιλοχία έως το Άκτιο και με την παραιόνια οδό τη Βόνιτσα και τη Λευκάδα.
Για το στρατιωτικό αεροδρόμιο του Αγρινίου, πρέπει να γίνει έδρα της Μονάδας Αεροπορικών Εξυπηρετήσεων Δημοσίων Υπηρεσιών (Μ.Α.Ε.Δ.Υ.). Η αεροπυρόσβεση κακώς επιμένουν κάποιοι να σταθμεύει στο λεκανοπέδιο της Αττικής. Μπορεί να μεταφερθεί όπως υπάρχει το σενάριο και υπάρχει και η μελέτη στην 132 ΣΜ. Θα είναι μια αξιοποίηση για τον τόπο μας πάρα πολύ σημαντική και ταυτόχρονα στα πλαίσια των συνδυασμένων μεταφορών -και η Αιτωλοακαρνανία έχει την δυνατότητα να είναι κόμβος συνδυασμένων μεταφορών με το λιμάνι και την ελεύθερη ζώνη εμπορίου στο Πλατυγιάλι με τον Δυτικό άξονα με το αεροδρόμιο στο Αγρίνιο- να γίνει αεροδρόμιο για cargo μεταφορές χωρίς να αποκλείουμε τις δυνατότητες που πρέπει να παρασχεθούν και σε εταιρείες ιδιωτικές που μπορούν να αναλάβουν ένα έργο μεταφορικό και βεβαίως να αξιοποιήσουν στο μέτρο του δυνατού αυτές τις υποδομές.
|
