|
SoFat - το τελευταίο αντίο |
|
|
|
Γράφει ο/η Ζαφείρης Καρβέλης
|
|
12.10.07 |
 Από τη βραδιά με τους Los Hermanos
Όλα άρχισαν πάντως ξαφνικά το φθινόπωρο του 99, όταν κάποιος γνωστός επαγγελματίας του είδους αλλά και φίλος με συνάντησε στην Αθήνα όπου ζούσα κι εργαζόμουν και μου πρότεινε να προχωρήσουμε ιδέα του χώρου που μέχρι εκείνη την ώρα ήταν ανενεργός. Είχαν περάσει χρόνια έτσι.
Ο χρόνος ετοιμασίας ήταν μάλλον ρεκόρ αν σκεφτεί κανείς ότι όλα έγιναν μέσα σε 40 μέρες. Οι άνθρωποι που ασχολήθηκαν εκεί ήταν αμέτρητοι. Αυτοί που αναφερόταν σε μια αναρτημένη πινακίδα στην πίσω αίθουσα ήταν μόνο μερικοί. Σου έδινε την εντύπωση πως όλος ο κόσμος ήταν εκεί και πρόσφερε. Είχε ανάγκη το Αιτωλικό για ένα τέτοιο χώρο. Η εργασίες άρχισαν μετά τα Χριστούγεννα και τελείωσαν στις 2 Μαρτίου του 2000 όπου και ξεκίνησε…
Καλές μουσικές πολύ κέφι χορός και πολλά event.
{mos_smf_discuss:Πολιτισμικά}
Το soFat σήμερα είναι παρελθόν. Ήταν μέσα στη σκέψη καιρό πριν. Το ευχάριστο είναι ότι τελείωσε μετά από ένα όμορφο καλοκαίρι με πολύ κόσμο που το στήριξε και χάρηκε την όμορφη παραλία μας. Απέδειξε ότι αυτή η μεριά του Αιτωλικού είναι αδικημένη, και μπορεί να προσφέρει πολύ περισσότερα στους Αιτωλικιώτες και τους ξένους που ξέρουν να εκτιμούν το τοπίο το ηλιοβασίλεμα και την δροσιά που προσφέρει η λιμνοθαλάσσια αύρα. Γεγονός πάντως είναι ότι επτά χρόνια τώρα, κανείς δεν πρόσθεσε ούτε ένα πετραδάκι εκεί. Ας ελπίσουμε ότι κάτι θα γίνει.
Οι εκδηλώσεις
 Ξεκίνησε με ρεσιτάλ πιάνου της Τζένιας Μανουσάκη και τελείωσε με την έκθεση ζωγραφικής της Βανιας Στέφου. Το αφιέρωμα στον Ι.Μ Παναγιωτόπουλο ήταν μια από τις σημαντικότερες ομαδικές εκθέσεις με μεγάλες μορφές τις ελληνικής ζωγραφικής (Βαρλάμος Ζουμπουλάκης Οικονομίδης κ.α.). Η Βετα Ρείση από την Θεσσαλονίκη ο Γιώργης Μπαδόλας από την Νάουσα ο Νίκος Οικονομίδης από το Πειραιά και τα δικά μας παιδιά ο Γρηγόρης και ο Μιχάλης Κότσαρης ο Φώτης Κόκκαλης κράτησαν την τέχνη επίκαιρη στο Αιτωλικό. Πιστεύω ότι κάτι έγινε στον τομέα αυτόν. Παρακινήσαμε εξοικιώσαμε προβληματίσαμε .
Πρωτόγνωρα για μας ήταν και τα αφιερώματα στο παλιό αυτοκίνητο με το ράλι 24 ώρες Ελλάδα αλλά και στις μηχανές με την συνάντηση του Verandero club.
Τα πάρτι οι Γιορτές και τα Live…
 Καθαρή Δευτέρα! Μπουφές χορός ξέφρενη μουσική από το πρωί μέχρι το βράδυ. Πάντα αναρωτιόμουνα πως ήταν δυνατόν αυτό να συμβαίνει. Μπορεί να σχετίζεται με το ότι από πάντα στο Αιτωλικό υπήρχε κάποιος χώρος γι αυτή τη μέρα για να ξεφαντώνει όπως το κατάστημα Νυχτερίδα παλιότερα (κόκιος). Η συμμετοχή ήταν μεγάλη, αλλά κι ο χορός οι φωνές θύμιζαν μια συνεχόμενή βουή από γκολ ποδοσφαίρου!
Τα Χριστούγεννα η πρωτοχρονιά και το Πάσχα
Μας έδωσε πολύ διασκέδαση αλλά… και κομψά ντυσίματα με πολλές γόβες και ψηλά τακούνια, γραβάτες, ακριβά τζιν, και στολίδια. Εδώ δεν φταίει η «πόρτα» στην είσοδο, το περιβάλλον ίσως να ανάγκαζε. Μερικοί μπορεί να το κατάκριναν αλλά ήταν πολλοί εκείνοι που το απόλαυσαν.
Σκηνές Ροκ με live από τους Λος Ερμάνος με Latin μουσική, κι από το γκρουπ του Γιάννη Καστανά έντεχνο. Η μουσική πανδαισία έντεχνου από την κομπανία του Βασίλη άφησε ιστορία. Το Ροκ γκρουπ του Χρήστου Καραχρήστου οι «λευκές νύχτες», οι μαντινάδες από την Κρήτη με τους φοιτητές των ΤΕΙ και αλλά, δίνανε το δικό τους χρώμα στις βραδιές του χειμώνα στο νησί.
Η κόντρα soFat και Αρχιτεκτονικής
Κατεξοχήν οι αρχιτέκτονες είναι άνθρωποι του κόσμου. Πολλοί είναι εκείνοι που είναι και ιδιοκτήτες χώρων σαν του soFat. Είναι ένας τρόπος να πλησιάσεις να καταλάβεις την ψυχολογία και τις απαιτήσεις των ανθρώπων και να σχεδιάζεις καλύτερα. Είναι ένα θέμα που παίρνει μεγάλη συζήτηση. Παράλληλα όμως υπήρχε μια συνεχόμενη σύγκρουση μεταξύ δυο διαφορετικών αντικειμένων όσο αφορά τις ευθύνες, τους συνεργάτες και την οργάνωση γενικότερα. Αναμφίβολα όλες οι ασχολίες έχουν την γοητεία τους.
Τελικά η Αρχιτεκτονική και το τεχνικό γραφείο βγήκε νικητής. Ήμουν από πάντα ερωτευμένος με αυτή τη δουλειά. Άλλωστε για να είσαι έντιμος, συνεπής και πιστός μάλλον δεν μπορείς να έχεις πάνω από μία ερωμένη…οι ανησυχίες πάντως υπάρχουν ...το μέλλον θα δείξει.
Κλείνοντας την συνοπτική πορεία - αντίο του soFat θα θελα να ευχαριστήσω, τους ανθρώπους που στήριξαν και συμπάθησαν τον χώρο με την παρουσία τους και τα καλά τους λόγια τους συνεργάτες Πάνο Σίδερη Αλεξάνδρα Πανά τον Μάκη Μιλιώτη και τον Αλέκο Ζωγράφο, τους ανθρώπους που κάλυψαν μουσικά τον χώρο όπως τον Κώστα Καφρίτσα τον Σπύρο Λυκούδη τον Χρήστο Τρικαλινό την Μαριάνα τον Κώστα από την Πάτρα και τον Φάνη, τους ανθρώπους του μπαρ Δημήτρη Βαλιάνο, Λευτέρη Γκιάφη, Βασίλη Καστανά, Ανδρέα Καρανζογιάννη τον Δημήτρη Μπαρούχο τον Γιάννη Κόλια από την Τρίπολη και την Λιλιάνα, καθώς και όλο το προσωπικό που εργάστηκε στο σέρβις (που είναι πάρα πολλοί) αλλά και την πιστή Μαρία που παρέμεινε απ την αρχή μέχρι το τέλος. Όλοι τους ήταν τέλειοι και παραμένουν καλοί φίλοι.
|
|
Τελευταία ανανέωση ( 12.10.07 )
|
