|
Το Ελληνικό θαύμα δεν έχει αρχή και τέλος! |
|
|
|
Γράφει ο/η Διονύσης Λεϊμονής
|
|
26.10.07 |
«Ο πόλεμος μέ τήν Ελλάδα απέδειξεν ότι τίποτε δεν είναι ακλόνητον είς τά στρατιωτικά πράγματα καί ότι πάντοτε μάς περιμένουν εκπλήξεις» : Μπενίτο Μουσολίνι (από λόγο πού εκφώνησε στίς 10/5/1941.)
Τρανή απόδειξη του ελληνικού μεγαλείου κατά τη εποποιία του ’40 αποτελεί ο θαυμασμός των ίδιων των ευρωπαίων πρωταγωνιστών αυτού του παραλογισμού, οι οποίοι απερίφραστα δήλωσαν δημοσίως πως έμειναν άναυδοι από τη μοναδικότητα της ελληνικής φυλής και το θαυμαστό αγώνα που διεξήγαγαν περί βωμών και εστιών. ΄Αξιοι απόγονοι λαμπρών προγόνων έστησαν οι ΄Ελληνες του ’40 νέες Σαλαμίνες και Μαραθώνες αποκομίζοντας τα πιο ευμενή σχόλια των πολιτικών ταγών της εποχής τους.
Κι αυτό το δίκαιο του αγώνα καθιστά την προσπάθεια για την εξασφάλιση
της ελευθερίας πράξη ιερή και σεβαστή στους αιώνες. Η ρώμη των Ελλήνων
κάτω από εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες ανέτρεψε κάθε λογικό δεδομένο που
μπορεί να «κατασκευάσει» ένα το αρρωστημένο μιλιταριστικό πνεύμα. Μια
έκπληξη λοιπόν ήταν η αποτίναξη ενός ακόμα ζυγού απ’ τις βεβαρυμένες
πλάτες του ελληνισμού στην ιστορική του τροχιά.
Φραγκλίνος Ρούσβελτ, Roosvelt, Πρόεδρος τών Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής 1932-1945:
«Εις την Ελλάδα παρασχέθη τήν 28ην Οκτωβρίου 1940 χρόνος τριών ωρών διά ν' αποφασίσει πόλεμον ή ειρήνην, αλλά και τριών ημερών ή τριών εβδομάδων ή και τριών ετών προθεσμία να παρείχετο, η απάντησις θά ήτο η ίδια.» ... «Οι Έλληνες εδίδαξαν δια μέσου των αιώνων την αξιοπρέπειαν. Οταν όλος ο κόσμος είχε χάσει κάθε ελπίδα, ό Ελληνικός λαός ετόλμησε να αμφισβητήσει το αήττητον τού γερμανικού τέρατος αντιτάσσοντας το υπερήφανον πνεύμα τής ελευθερίας» :από ραδιοφωνικό λόγο πού εξεφώνησε στις 10/6/1943)
Τούτο το ελληνικό θαύμα φάνταξε ως αναμενόμενο τόλμημα ανθρώπων που έμαθαν να αγωνίζονται για το δίκαιο κόντρα στο αδηφάγο στόμα ακόρεστων τεράτων. Μπρος στην ανάγκη για ελευθερία, τιμή και αξιοπρέπεια τα τέρατα σπαράχθηκαν από τον ΄Ελληνα που μάχονταν με όπλο την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον. Στηριγμένος στις δυνάμεις του, κυρίως τις ηθικές και τις ψυχικές, κατάφερε να αντλήσει δύναμη και θάρρος, να προτάξει τα γυμνά στήθη του προκειμένου να ελευθερωθεί από μια βασανιστική κι αναίτια δουλεία. ΄Ενας ηρωισμός όχι τυχαίος και ευκαιριακός, μα συνειδητός κι ικανός να προκαλέσει κατάπληξη στους διεκδικητές των οσίων και των ιερών του.
Ουίνστον Τσώρτσιλ, Winston Churchil, Πρωθυπουργός τής Μεγάλης Βρετανίας κατά τόν Β' Παγκόσμιο Πόλεμο:
«Η λέξη ηρωισμός φοβάμαι ότι δεν αποδίδει το ελάχιστο εκείνων των πράξεων αυτοθυσίας των Ελλήνων, που ήταν καθοριστικός παράγων τής νικηφόρου εκβάσεως τού κοινού αγώνα των εθνών, κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, διά την ανθρώπινη ελευθερία και αξιοπρέπειαν.» ... «Εάν δεν υπήρχε η ανδρεία των Ελλήνων και η γενναιοψυχία τους, η έκβαση τού Β' Παγκόσμιου Πολέμου θα ήταν ακαθόριστη.» : από ομιλία του στο Αγγλικό κοινοβούλιο στις 24 Απριλίου 1941)
Μια εποποιία που καταγράφτηκε στην ιστορία ως μια απέλπιδα προσπάθεια ανάκτησης μιας τσαλαπατημένης εθνικής αξιοπρέπειας από τις λασπωμένες μπότες του Δυνάστη. Η νίκη προσμετρήθηκε ως αποτέλεσμα ψυχικής δύναμης και ανδρείας. Μια πράξη απαράμιλλη προκειμένου να πάρουν ένα καλό μάθημα όλου του κόσμου και κάθε εποχής ανεγκέφαλοι διεκδικητές των αλλοτρίων αγαθών. Μια ψυχική δύναμη ικανή να ανατρέψει τα καθιερωμένα, να δρομολογήσει νέες εξελίξεις στα ιστορικά δεδομένα που υπολογίζονται με μέτρο και σταθμά καθαρά υλιστικά και ορθολογικά. ΄Ετσι μόνο μπορεί να εξηγηθεί τούτο το παράτολμο της πράξης των Ελλήνων αψηφώντας ακόμα και τον ίδιο το θάνατο!
Αδόλφος Χίτλερ, Hitler, αρχηγός τού Γερμανικού κράτους 1889-1945 :
• «Χάριν τής ιστορικής αληθείας οφείλω να διαπιστώσω ότι μόνον οι Ελληνες, εξ' όλων των αντιπάλων οι οποίοι με αντιμετώπισαν, επολέμησαν με παράτολμον θάρρος και υψίστην περιφρόνησιν προς τον θάνατον….»
(από λόγο πού εκφώνησε στις 4 Μαίου 1941 στο Ράιχσταγ)
Τούτο το θάρρος δε θυμίζει άραγε σε καθένα μας τα λεγόμενα του ιστορικού Θουκυδίδη, που στον «Επιτάφιό» του εκθειάζει την ελληνική αρετή μπρος σε ένα πλήθος «ποικιλλόχροων» εχθρών δίχως εθνική ομοιογένεια που μάχονταν κάτω από την πίεση του βούρδουλα δίχως ηθικούς στόχους και ιδανικά; Τι ομορφάδα μπορεί να προσφέρει μια ζωή στο ζυγό σε αδούλωτες ψυχές που ποτέ δεν έμαθαν να σκύβουν το κεφάλι μπροστά σε κανέναν Χαρισματικό Ηγεμόνα που επιθυμεί να διατηρεί τον απόλυτο έλεγχο μιας ομοιογενούς μάζας; Κάτω από τούτη την απειλή η ζωή χάνει το νόημά της. Καλύτερα μια ώρας ελεύθερη ζωή δεν βροντοφώναξε ο Ρήγας σε έναν παρόμοιο αγώνα εθνικής ανεξαρτησίας και αξιοπρέπειας; Τι ενότητα παρουσιάζει η ιστορία μας; Πόσο δίκαιο είχε πολλούς αιώνες πριν ο μεγάλος μας τραγικός, Αισχύλος, όταν δήλωνε με περηφάνια:
«Γιατί μόνο εμείς (οι Έλληνες) αντίθετα από τους βαρβάρους, δεν μετράμε ποτέ το πλήθος του εχθρού!»
Παρελθόν –παρόν και μέλλον μια ιστορική συνέχεια, ένα μεγαλείο ψυχής, ένα εγκώμιο στον αενάως αγωνιζόμενο ΄Ανθρωπο!!!
|
|
Τελευταία ανανέωση ( 26.10.07 )
|
