|
Γράφει ο/η Διονύσης Θ. Μπρούνος
|
|
31.03.08 |
 Χρόνιο τείνει να γίνει το πρόβλημα του νερού της πόλης
Έχουμε λοιπόν ένα αγωγό που είναι βυθισμένος στο πάτωμα του δωματίου και φτάνει στην πηγή του νερού που υπάρχει από κάτω σε λίγα μέτρα βάθος. Ο αγωγός αυτός είναι συνδεδεμένος με τα μοτέρ που κάνουν την άντληση και τα οποία στέλνουν το νερό με άλλους αγωγούς προς το Χαλίκι, προς τα Τσαγκρινέικα – Συνοικισμό, προς το Αιτωλικό και προς την Μπούζα – Αστροβίτσα. Πάνω δε στον κεντρικό αγωγό υπάρχει το σύστημα χλωρίωσης του νερού.
Σχετικό θέμα στο forum:
Όλο αυτό το σύστημα λειτουργεί στην σημερινή του μορφή από το 2003. Τότε μια φωτιά στον πίνακα ελέγχου και η δυσλειτουργία των μοτέρ λόγω παλαιότητας, ανάγκασε τον Δήμο να κάνει παρέμβαση, με καινούργια μοτέρ, καινούργιους πίνακες και καινούργιους αυτόματους χλωριωτές.
Βλέπουμε λοιπόν μέχρι εδώ ότι δεν εμπλέκεται καμία δεξαμενή στο σύστημα ύδρευσης του Δήμου. Έχει κατασκευαστεί βέβαια δεξαμενή, η οποία βρίσκεται 2 χιλ ψηλά στο βουνό πάνω από τον οικισμό Κεφαλόβρυσου και δεν λειτουργεί για τον εξής λόγω. Χρειάζονται 5 ώρες για να γεμίσει και αδειάζει σε 2 ώρες. Αυτό συμβαίνει γιατί το δίκτυο είναι παλιό και διάτρητο. Το νερό που φεύγει από το υδραγωγείο αρκεί για τις ανάγκες μιας πόλης όσο το Αγρίνιο, για μας όμως το καλοκαίρι ειδικά δεν φτάνει λόγω των διαρροών.
Τι συμβαίνει όμως με το νερό; Είναι κατάλληλο για χρήση;
Το νερό μας λοιπόν χαρακτηρίζεται μπορούμε να πούμε, φυσικό επιτραπέζιο νερό. Ούτε φυσικό μεταλλικό είναι ούτε φυσικό πλούσιο σε μέταλλα και ιχνοστοιχεία. Αυτό σημαίνει ότι πριν το πιούμε χρειάζεται επεξεργασία για να καταπολεμηθούν τυχόν ξένα σώματα και μικρόβια. Και η καλλίτερη επεξεργασία είναι η χλωρίωση.
Τα περισσότερα μικρόβια προέρχονται από την ανθρώπινη παρέμβαση. Κατασκευάστηκαν νέα σπίτια πάνω από την πηγή προς το βουνό και λόγω έλλειψης συστήματος αποχέτευσης στην περιοχή, τα σπίτια αυτά εξυπηρετούνται από βόθρους. Λογικό είναι λοιπόν να μολύνεται ο υδροφόρος ορίζοντας και ειδικά μετά από δυνατές βροχές που το νερό απορροφάτε από το υπέδαφος παρασύροντας μαζί του κάθε είδους μικρόβιο της περιοχής και φτάνοντας μέχρι την πηγή. Αυτά τα μικρόβια λοιπόν καταπολεμάει το χλώριο που ρίχνουμε στο νερό. Δεν είναι βέβαια ό,τι καλλίτερο, καθιστά όμως το νερό πόσιμο.
Και εδώ όμως πάλι μπαίνει ο ανθρώπινος παράγοντας. Κάποιος είναι υπεύθυνος για την χλωρίωση του νερού. Κάποιος πρέπει να ελέγχεται αν κάνει σωστά την δουλειά του όσον αφορά την χλωρίωση ή αν παίζει με την δημόσια υγεία. Και επιτέλους κάποια στιγμή θα πρέπει η Δημοτική Αρχή να ζητήσει ευθύνες και να καταλογίσει αυτά που πρέπει σ’ αυτούς που πρέπει.
Μη νομίσει όμως κανείς ότι η υδροδότηση μας είναι ανεξέλεγκτη. Σε τακτικότατα χρονικά διαστήματα, η Δ/νση Υγιεινής Μεσολογγίου παίρνει δείγματα νερού και πραγματοποιεί ελέγχους. Σε έναν τέτοιο έλεγχο την 17-3-2008 το νερό κρίθηκε ακατάλληλο. Έτσι φτάσαμε να γίνει ανακοίνωση από τον Δήμο (όπως υπέδειξε η Δ/νση Υγιεινής) για μη χρήση του νερού την 27-3-2008. Εφόσον χλωριωθεί το νερό και εξεταστούν νέα δείγματα θα γίνει νέα ανακοίνωση για την καταλληλότητα.
Τώρα τι πίναμε από την 17-3 έως την 27-3 που έγινε η ανακοίνωση είναι άλλο θέμα.
Οι λύσεις λοιπόν στο πρόβλημα του νερού είναι δύο. Η μία που βρίσκεται και σε εξέλιξη είναι η κατασκευή νέου δικτύου ύδρευσης. Αργεί μεν αλλά κάποια στιγμή θα τελειώσει.Με το νέο δίκτυο σε λειτουργία θα μπορέσει να λειτουργήσει και η δεξαμενή που βρίσκεται σε ικανοποιητικό ύψος και θα έχουμε σωστή πίεση νερού ειδικά το καλοκαίρι και θα χλωριώνεται σωστά πλέον το νερό μέσα στην δεξαμενή.
Η δεύτερη λύση και σπουδαιότερη είναι η κατασκευή δικτύου αποχέτευσης στο Κεφαλόβρυσο. Σε αυτόν τον τομέα, σε αυτό το έργο πρέπει να επικεντρωθεί η Δημοτική Αρχή και να επιδιώξει με κάθε θυσία να γίνει το έργο αυτό.
Καλή η προσπάθεια αποκατάστασης των γεφυριών, σε εξέλιξη η διαμάχη της πεζοδρόμησης του κεντρικού, τι να τα κάνω όμως αυτά αν στραβώσει κάτι με το νερό και δεν μείνει κανείς μας όρθιος να περπατά τα γεφύρια ή τον κεντρικό.
|
|
Τελευταία ανανέωση ( 31.03.08 )
|
