Με Δυο Λόγια

Γράψτε μας!

Έχετε κάποια είδηση ή άποψη που θα θέλατε να φιλοξενηθεί στο etoliko.gr;  Έχετε κάποια απορία, ένσταση ή παρατήρηση; Στείλτε τη με e-mail στο webmaster@etoliko.gr.

To etoliko.gr χτίζεται από εσάς!


Σύνδεση

Καλως ήρθες, Επισκέπτης!






Ξεχάσατε τον κωδικό σας;
Δεν έχετε λογαριασμό; Εγγραφή

Αφήστε Μήνυμα!

Όνομα:

Μήνυμα:

Προβληματισμοί Εκτύπωση E-mail
Αξιολόγηση χρήστη: / 6
ΦτωχόΑριστο 
Γράφει ο/η Στέργιος Ναστόπουλος   
23.07.08
Image
Η βόρεια παραλία παρουσιάζει εικόνα εγκατάλειψης (Φωτό Αρχείου)
Είμαι γαμπρός Αιτωλικιώτης, άρα δυο φορές πατριώτης σας. Και μιας και δεν είμαι ψηφοφόρος κανενός, μπορώ να μιλώ χωρίς φόβο και πάθος.  Όταν έρχομαι στο Αιτωλικό, εκείνο που δε μ' αρέσει είναι η αδιαφορία για το περιβάλλον. Δεν μιλώ για το φυσικό, το οποίο στην περιοχή είναι μια πονεμένη ιστορία, αλλά για το οικιστικό. Απαριθμώ:

  • Η βόρεια παραλία είναι γεμάτη σκουπίδια. Καθένας που κάνει μπάνιο αφήνει και "τον οβολόν" του. Να προσθέσω ότι στην ίδια περιοχή: Οι καμπίνες δεν έχουν πόρτες. Ποιος είχε έλλειψη και τις ξήλωσε; Σε τι χρησιμεύουν οι καμπίνες χωρίς πόρτες; Παράλογο; Κι όμως αληθινό. Τα ντους χάλασαν και κανένας δεν τα έφτιαξε. Άθλια κατάσταση, όταν στην περιοχή έγινε μια προσπάθεια αναβάθμισης της από το Λιμενικό. Λειψή, αλλά έγινε. Και βλέπεις σε λίγο καιρό, πάλι όλα να διαλύονται. Πίθος των Δαναΐδων;


  • Σκουπίδια πετιούνται στις γωνίες των δρόμων, μάλλον επειδή οι "ιδιοκτήτες" τους βαριούνται να τα πετάξουν στους κάδους στην παραλία. Μήπως θα έπρεπε να υπάρχουν περισσότεροι και μικρότεροι κάδοι μέσα στην πόλη; Ή έστω μεγάλα καλάθια αχρήστων.  Ήθελα τις προάλλες να πετάξω ένα χαρτομάντιλο και έψαχνα να βρω έναν κάλαθο αχρήστων για κάνα χιλιόμετρο. Αναγκάστηκα μάλιστα να διασχίσω τη περιμετρική καρμανιόλα, για να βρω έναν μεγάλο κάδο. Έ, (αμαρτία ξομολογημένη…), πόσες φορές δε σκέφτηκα να το πετάξω χάμω, αντί να παιδεύομαι έτσι. Μου βάζει που μου βάζει ο διάολος πειρασμούς…: Μόνο η «οικολογική μου συνείδηση» με έσωσε.J
  • Οι κάδοι ζέχνουν, ειδικά στην περιοχή στο μικρό λιμανάκι πριν από το Κατράκειο βρωμάνε ψόφια ψάρια (ποιος τα πετάει;). Πλύθηκαν ποτέ και πότε;
  • Το Γυμνάσιο-Λύκειο και ειδικά το Γυμναστήριό του είναι σε άθλια κατάσταση από τα κακόγουστα, αισχρά συνθήματα για τις ποδοσφαιρικές ομάδες. Αν δεν μπορούν να αποτρέψουν τους επίδοξους "γκραφιτάδες" να γράφουν βλακείες, ας βάλουν τουλάχιστον κάποιους που να έχουν και κάποιο καλλιτεχνικό αισθητήριο να ζωγραφίσουν τους τοίχους. Τουλάχιστον έτσι θα αποκτήσει η περιοχή κάποιο χρώμα, γιατί μάλλον η πιο υποβαθμισμένη φαίνεται να κατάντησε, αν εξαιρέσουμε την συνοικία των Τσιγγάνων. Επειδή είμαι και εκπαιδευτικός, πονάει η ψυχή μου να βλέπω την άθλια κατάσταση στο Γυμναστήριο με τα σπασμένα τζάμια. Καλά, δεν υπάρχει Γυμνασιάρχης-Λυκειάρχης, που μαζί με το Δήμο να αποκαταστήσουν το κτίριο, που έτσι κι αλλιώς από αρχιτεκτονικής πλευράς είναι απαίσιο; Για στρατόπεδο καλό είναι, αλλά σίγουρα όχι ναός της Γνώσης. Μικρές παρεμβάσεις πρασίνου ίσως να διόρθωναν την κατάσταση.
  • Ένα τραγελαφικό: Συμπολίτης μας/σας έφτιαξε στην μνήμη της αξέχαστης κυρα-Μαρίας Πολυγαράκη ένα κόσμημα, τον ομώνυμο κήπο. Όταν έφτιαχναν έργα στο δρόμο,  κάλυψαν το σωλήνα για το πότισμα και έτσι  τα λουλούδια, όσα δεν τα ξερίζωσαν «ευγενείς συμπολίτες» πρέπει να ποτίζονται με τον κουβά ή το λάστιχο από τη γειτονιά. Πρέπει δηλαδή να σκαφτεί πάλι ο δρόμος; Δεν ξέρω περισσότερα, αν ξέρετε, γράψτε. (Να σημειώσω ότι τα λουλούδια ΔΕΝ φυτεύτηκαν από το Δήμο, αλλά από τον ευεργέτη το Πάσχα).
  • Τα κολωνάκια στον κεντρικό δρόμο καλώς τοποθετήθηκαν, αλλά τα πιο πολλά σπάσανε. Προς τι ο κόπος; Τέτοιου είδους κολωνάκια τέτοια τύχη έχουν συνήθως. Στην πόλη που ζω (Γιάννενα) το ίδιο συνέβη. Για να το λύσουν τα αντικατέστησαν με διαχωριστικά γεμάτα νερό. Είναι "μια κάποια λύσις". Το ιδανικό είναι να γίνει οριστικά πεζοδρόμιο το τμήμα της οδού. Ας κάνουν όμως κάτι , όπως στα Γιάννενα, αφού δεν είναι εφικτή η άμεση κατασκευή του.
  • Να αναφέρω τελευταίο, αλλ' όχι έλασσον το ζήτημα της ηχορρύπανσης. Μηχανάκια με κομμένες εξατμίσεις σου κάνουν το βίο αβίωτο ειδικά το καλοκαίρι που είναι ανοιχτά τα παράθυρα. Μαγαζιά με τη μουσική τέρμα στις πιο ακατάλληλες ώρες. (Έχω μάθει τα σκυλο-τράγουδα, αναγκαστικά, απ' έξω κι ανακατωτά:-)).  Φασαρία από νεαρούς και καμιά φορά αιματηροί καβγάδες "δι' ασήμαντον αφορμήν", όπως η αιώνια διένεξη Ολυμπιακών-Παναθηναϊκών (λες και ο Βαρδινογιάννης και ο Κόκκαλης έχουν ρίζες στο Αιτωλικό και έχουν αφήσει τα λεφτά τους στην περιοχή:-)). Τέλος πάντων, το κέντρο του Αιτωλικού, όπου διαμένω, έχει γίνει ιδιόμορφη "συνοικία το όνειρο", εκεί που παλιότερα οι νοικοκυρές τ' απόβραδα κουβέντιαζαν τα νέα της ημέρας. Μια εικόνα, που όπως πάει η κατάσταση θα γίνει μια νοσταλγική ανάμνηση. Μα, δεν έρχομαι στο Αιτωλικό για να κάνω night life, πατριώτες. Να ξεκουραστώ θέλω, να θυμηθώ τα παλιά και να απαλλαγώ λίγο από το άγχος της καθημερινότητας. Και να ζήσω λίγο από την αυθεντική Αιτωλικιώτικη ζωή. Αν θέλει η νεολαία να εκτονωθεί, ας βρεθεί μια κάποια άλλη λύση. Όχι μέσα σε περιοχή με κατοικίες. Να μην πω ότι κάποια από τα μαγαζιά λειτουργούσαν με άδειες παραδοσιακού καφενείου, ενώ φιλοξενούσαν κάθε καρυδιάς καρύδι, μη εξαιρουμένων των γνωστών συμπαθών νυκτόβιων φτερωτών εντόμων. Ποιος έδινε τις άδειες και ποιος ελέγχει την τήρηση των κανονισμών της άδειας; Αν και η κατάσταση τον Ιούλιο ήταν σαφώς πιο βελτιωμένη από πέρυσι, να δούμε τον Αύγουστο.

Τελευταία ανανέωση ( 23.07.08 )
 
< Προηγ.   Επόμ. >
© 2010 etoliko.gr